Ines Barber: Muße

(Aus: „Geiht dat ok`n beten fixer?“, Quickborn-Verlag 2006)
 

Över 1000 Kilometer! Negen Stünn in Tog. Na.-
Negen Stünn dörch Dütschland.– Woans schall ik blots de veele Tiet rümkriegen?.- Ut`n hogen Norden na`n deepen Söden…

Op`n Bahnhof is noch`n beten Tiet. Also, gau rin na`n Zeitschriften  – un Bökerhöker.- N` Krimi villicht?  Wat över de Leev oder mihr Drama oder Action?
Nee, dor – dor lacht mi wat an: „Lebenslust“ steiht op den Inband. Her dormit, över 400 Sieden!
Na, ik heff jo hüüt Tiet!

Ik heff`n Platz reserveern laten. Man – Schiet – ik schall trüchwarts sitten!
Is doch blööd, du föhrst mit Schmackes na` n Söden , op dien Teel op to un  kiekst de heele Tiet na achtern? Nee, nee, ik sett mi eenfach op de anner Siet ,  richtig rüm.

Gegenöver slöppt een Mann, den Mund apen, he snarkt.
Olt is he noch nich. Hm, de Krawatte hett he`n beten locker aftüdelt.
Woans he wohl hen wüll? Kumplett kaputt de Keerl. –
Een lütten Smeerbuuk füllt kommodig dat blaue elegante Businesshemd.
Is de Mann woll glücklich?

Middewiel sünd wi dörch Neddersassen dörch, ik sett mi in` Spieswagen un drink `n Pott Koffi.  In mien nieget Book steiht wat vun – „wi löpt uns Leven achterran oder vörut, nüms kann de Tiet in Roh un Muße geneten“…

Kölle alaaf! An Naverdisch sitt veer junge Keerle ut` Rheinland. Een hett schöne blaue Oogen, dat Beerglas inne Hand prahlt de Mann:
“ Nur geile Weiber! Mann, um zwei war`n wir schon breit. Geiles Hotel,  Superpaddy!“ Na,  he geneet op siene Ort.-

Ik kümmer mi wedder üm mien Book. „De moderne Minsch itt toveel oder he quält sik mit Diäten. De moderne Minsch leevt to gau un süht vör luder Hult de Bööm nich….de Dood is`n Tabu. Dorbi brukt wi doch een Anfang un een Enn, sünst is allns nix wert…“. Dor gruvel ik nu op rüm.
Ik heff dor jor hüüt  9 Stünn Tiet vör –.
Un wieder un wieder geiht de Reis.
Dor, dor achtern kann ik de Bargen al sehn.

Hüüt morn heff ik noch de soltige Luft vunne Ostsee inne Nees hatt
un  nu  verrenk ik mi den Hals
un wunner mi över düsse romantischen Klamotten ut Steen.-
Wat`n Wunnerwark vun Moder Natur!

Mien nieget Book över de Levenslust heff ik toklappt.

De Botschaft is bi mi ankomen.

ib_019_0300